Το δίκτυο ποδηλατόδρομων της Αθήνας είναι σχεδόν… “ανέκδοτο”, γιατί πολύ απλά έχουμε φτάσει στο 2026 και ακόμα είναι σχεδόν ανύπαρκτο. Λέμε “σχεδόν” γιατί τα σχεδόν 3 Km του υλοποιημένου δικτύου είναι ελάχιστα σε σχέση με τις εκατοντάδες χιλιομέτρων άλλων ευρωπαϊκών πόλεων (σε κάποιες περιπτώσεις ξεπερνούν τα 1.000 Km, σε επίπεδο μητρόπολης), ενώ ακόμα και τα γειτονικά μας Τίρανα πλέον έχουν φτάσει στα 72 Km ποδηλατόδρομων. Κάθε χρόνο προσπαθούμε, επικοινωνιακά και με κάθε δυνατό τρόπο, να προωθήσουμε την δημιουργία υποδομών για ποδήλατα και πατίνια στην πρωτεύουσα, κάθε χρόνο δεχόμαστε υποσχέσεις, κάθε χρόνο καταλήγουμε να κυκλοφορούμε μαζί με τα αυτοκίνητα, σε εξαιρετικά δυσμενείς και επικίνδυνες συνθήκες. Ωστόσο, αυτό ίσως αλλάξει, επιτέλους!
Ο λόγος για το νέο πλάνο του Δήμου Αθηναίων, το οποίο προβλέπει 17 Km ποδηλατολωρίδων και λωρίδων μεικτής κυκλοφορίας ποδηλάτων και Ι.Χ./ΜΜΜ και για το οποίο ενημερωθήκαμε επισήμως εχθές στο Δημαρχείο Αθηνών, μαζί με αρκετούς άλλους προσκεκλημένους από φορείς που στηρίζουν την ποδηλασία, επιστήμονες (πολεοδόμους, συγκοινωνιολόγους κ.λπ.) και ενεργούς πολίτες.
Η αρμόδια Αντιδήμαρχος Αστικής Αναζωογόνησης και Ανθεκτικότητας, Μάρω Ευαγγελίδου, συντόνισε την παρουσίαση και τη συζήτηση, ενώ τον πρώτο λόγο είχε η Μαρία Σίτη (Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός ΕΜΠ – Συγκοινωνιολόγος, MSc Πολεοδόμος), η οποία μας παρουσίασε το σχέδιο για τους νέους ποδηλατόδρομους, που περιλαμβάνει και νέα σημεία στάθμευσης ποδηλάτων και πατινιών, ενώ στη συζήτηση συμμετείχε και ο Συγκοινωνιολόγος και επιστημονικός συνεργάτης του Δήμου Αθηναίων, Δρ. Κωνσταντίνος Κουρέτας (θυμηθείτε εδώ τη συνέντευξή μας) Είχαμε την ευκαιρία να υποβάλλουμε ερωτήσεις και παρατηρήσεις, λάβαμε απαντήσεις και… ελπίζουμε να δούμε αυτό το έργο να υλοποιείται καθώς θα αποτελέσει μια πραγματική “ανάσα” για χιλιάδες χρήστες ποδηλάτων και πατινιών στην Αθήνα, που τόσα χρόνια ζητούν επιτακτικά υποδομές για εναλλακτικές μετακινήσεις.
Δείτε επίσης:
Με βάση τα όσα είδαμε και ακούσαμε, προτεραιότητα για το συγκεκριμένο σχέδιο ήταν μια: Να είναι εύκολα και γρήγορα υλοποιήσιμο, να είναι ρεαλιστικό. Να μην είναι ένα τεράστιο έργο με χρονοδιάγραμμα ετών, μεγάλο κόστος και το οποίο θα “αναστατώσει” τις ζωές των μονίμων κατοίκων, με κίνδυνο να μείνει τελικά σε ένα συρτάρι. Ούτε ένα έργο που θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την κυκλοφορία εις βάρος των πολιτών, εν τέλει αποτυγχάνοντας στο σκοπό του. Το πάθημα του Μεγάλου Περιπάτου φαίνεται να έγινε μάθημα στην νυν δημοτική αρχή, όπως και σε αρκετούς Δήμους της Ελλάδας. Ακριβώς όμως επειδή εκείνη η αποτυχία έφερε πολλά χρόνια πίσω την κουλτούρα και τις υποδομές ποδηλάτου στην Ελλάδα, μια νέα αποτυχία δεν μπορεί να είναι καν ενδεχόμενο, στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Σε κάθε περίπτωση, λίγα λόγια για το τι προβλέπει αυτό το πλάνο:
17 χιλιόμετρα διαδρομών που θα περιλαμβάνουν διακριτή, ξεχωριστή λωρίδα για ποδήλατα, πατίνια, ηλεκτρικά αμαξίδια και άλλα συναφή οχήματα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις λόγω μικρού πλάτους της οδού επιλέγχθηκε η μικτή χρήση της δεξιάς λωρίδας από ποδήλατα/πατίνια και ΜΜΜ και σε άλλες (λίγες), η συνύπαρξη των οχημάτων αυτών και με τα Ι.Χ. Εκ των 17 χιλιομέτρων, τα 3,3 χιλιόμετρα συμπίπτουν με τη σχεδίαση του Μητροπολιτικού Δικτύου της Αττικής, οπότε θα αποτελέσουν ένα κομμάτι του που θα υλοποιηθεί (καθώς το υπόλοιπο παραμένει στο “συρτάρι”).
Προβλέπεται αύξηση της χωρητικότητας του οδικού δικτύο με έως και 1.000+ ποδήλατα/ώρα, ενώ έγινε μεγάλη προσπάθεια από τους μελετητές ώστε οι θέσεις στάθμευσης οχημάτων που θα χαθούν να είναι όσο το δυνατόν λιγότερες και να μην επηρεάζεται η ροή των υπολοίπων οχημάτων (δηλαδή χωρίς μονοδρομήσεις, αντιδρομήσεις κ.λπ.).
Το σχέδιο προβλέπει επίσης κάτι εξαιρετικά σημαντικό: Θέσεις στάθμευσης/κλειδώματος ποδηλάτων και πατινιών. Είναι μια κρίσιμη υποδομή που συχνά αποτελεί μεγαλύτερο “πονοκέφαλο” για τους χρήστες, σε σύγκριση με το που θα κινηθούν, αφού αν στον προορισμό σου δεν έχεις να “παρκάρεις”, αποθαρρύνεσαι από το να χρησιμοποιήσεις ποδήλατο ή πατίνι. Προβλέπονται λοιπόν κατ’ελάχιστον 2.000 θέσεις στάθμευσης σε 112+ σημεία, τα οποία θα βρίσκονται κυρίως στα πέριξ και κατά μήκος αυτού του νέου ποδηλατικού δικτύου και σε ορισμένα σημεία ενδιαφέροντος.
Πρακτικά, το νέο δίκτυο κυρίως θα ενώνει τις εξής περιοχές: Σεπόλια-Κυψέλη-Γκύζη-Εξάρχεια, με ένα μικρό τμήμα του να βρίσκεται στο Γκάζι, ώστε να γίνει κάποια στιγμή η ένωση με τον Νότιο Ποδηλατικό Άξονα που ήδη υπάρχει και ξεκινάει από την περιοχή εκείνη (Θησείο) και φθάνει μέχρι το Φάληρο. Θυμίζουμε οτι από την Περιφέρεια Αττικής το τελευταίο διάστημα φαίνεται να υπάρχει η πρόθεση για την υλοποίηση και του Βόρειου Ποδηλατικού Άξονα που θα ενώνει την Κηφισιά με το κέντρο της Αθήνας, παράλληλα με τις γραμμές του ΗΣΑΠ (γραμμή 1 Μετρό). Αλλά μάλλον απέχουμε ακόμα από αυτό…
Εν τέλει, η εντύπωση που λάβαμε από τη χθεσινή αλληλεπίδραση με τη Δημοτική Αρχή και τους μελετητές του έργου, είναι οτι πρόκειται για κάτι που μπορεί να υλοποιηθεί σχετικά άμεσα (μέσα στο 2026/2027) και για πρώτη φορά φαίνεται να είμαστε πραγματικά πολύ κοντά στη δημιουργία ενός δικτύου ποδηλατόδρομων στην Αθήνα. Ευσεβείς πόθοι; Μπορεί, αλλά αυτή τη φορά έχουμε ένα κάπως καλύτερο προαίσθημα. Πρόκειται για ένα έργο που με μικρό “αποτύπωμα”, μπορεί να βελτιώσει θεαματικά τις μετακινήσεις μας και επιτέλους να αποτελέσει το πρώτο βήμα για να γίνει η Αθήνα μια ευρωπαϊκή πόλη, όσον αφορά το δίκτυο μεταφορών της.
Επιπλέον, για του χρόνου προγραμματίζεται και η δημιουργία στόλου λεωφορείων Δημοτικής Συγκοινωνίας στην Αθήνα, κάτι που αν επιτευχθεί, μαζί με τους ποδηλατόδρομους, θα είναι μια μεγάλη “νίκη” για όλους μας, κατοίκους και επισκέπτες. Άλλωστε, είναι η μόνη ελπίδα για να περιοριστεί το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πρωτεύουσας, το οποίο έχει εξελιχθεί την τελευταία δεκαετία ίσως στο μεγαλύτερο προβλημά της…
Σας αρέσουν τα άρθρα μας; Ακολουθήστε μας στο Google News, στο YouTube, στο Facebook και στο Instagram!
Δείτε επίσης:
3 Ιουνίου – Παγκόσμια Ημέρα Ποδηλάτου: Τι κάνουμε στην Ελλάδα;
